Bazen kaderine küstü olmadı,
Söyledi olmadı, sustu olmadı,
O herkese dosttu, dostu olmadı,
Çoğunu defterden sildi yazsınlar.

13 Șubat 2019

Herkesin susup, ümitsizliğe düştüğü, 12 eylülün o katmerli karanlık günlerinde, ölmez bu hareket ölmez bu dava! diye haykıran yiğit ses, kardeşim bu iman oldukça sende diyerek yığınlığa düşenleri yüreklendiren, herkesin sustuğu zaman susmayan bir ülkü ve iman eri, beşbin yıllık kopuzdan bir teldi.

Kendi ihanetlerini örtbas etmek isteyenlerin çarkına çomak soktuğu için hain bile ilan edildi.

Türk'çe düşündü, Türk'çe çaldı, Türk'çe söyledi, Türk'çe yaşadı.

Sözü de, sazı da, yüreği de, dileği de Türk'ten yanaydı.

Eğilmeden, bükülmeden; çaldı, söyledi.
Bu kahırlar dünyasında yorulup, sazını duvara asarak Tañrı Dağlarına, Ulu Atalar yurduna göçtü.
Şimdi Mete Han Otağında; Aprunçur Tiğin, Kara Ozan, Şah Hatayi, Fuzûli, Pir Sultan, Nesimi, Aşık Veysel, Atsız, Mahzûni, Neşet Ertaş, Karakoç ve daha nice saz ve söz ehliyle, şadumanlık içinde, hemhal olmakta.

Uçmağa varışının 7. yılında Türklüğünün gür sesi, Ozan Arif'i; rahmet, minnet ve saygıyla anarım.
Ruhu şad, durağı; Uçmak olsun!

Kök Teñğri Türk'e Kut ve Utku Versin!